Ça

Önce, büyük büyük düşündüm.
Sonra, büyük büyük yaşadım.
Ne varsa, onlar aldı.
Şimdi, bana küçük/bir ölüm kaldı.

Özdemir Asaf'ın ardında bıraktığı yazıların son bölümünü oluşturan özyaşam ve deneme türündeki yapıtlarını içeren bu kitap eşi Yıldız Arun tarafından yayıma hazırlanmıştır. Müsveddeler aynen korunmuş, varsa başlıklar, notlar ve tarihler belirtilmiştir.
Sanatta etkili olmayı amaçlarımdan biri sayarım. Bu yolda araçlarımdan biri, üzerinizde etki yapmak istediğim siz seslendiğim insanlarsınız. Yani amacım sesimi iletmek olan okuyucular, şiir severler.
Hiç çelişki yok bunda. Benim yaşam deneyim, sizlerin deneylerinizden yararlanarak zenginleşiyor da ondan. Bu yüzden gözüm-kulağım sizde. Kısacası her boyutu her anlamıyla, işçilik benden, gerçeklerin çoğu sizden diyorum.
O yüzden zengin bir kaynağım var, şiirimi besleyen.
Kıskanç, bencil değilim..
Doğumlar, düğünler, aşklar, seviler, şölenler sizden olsun, dile getirmek benden, şiiri, şarkısı benden.
Sizleri karşıma almak bana bir güç daha katıyor. Yalnızlığımı görüp anlama gücü. Öyleyse acıları, ayrılıkları, yalnızlıkları, özlemleri'nizi de ben duyarım, ben anlarım diyorum. Onların da çıraklığı sizden, ustalığı benden.
Sanki asılacakmışım. Ölecekmişim.. Son sözünü söyle demişler gibicesine..
Ben hep böyle yazmaya çalıştım, irili ufaklı, ne yazdımsa.
-En çok hangi kitabınızı, hangi şiirinizi seversiniz? diye sormuyorlar mı!
En çok hangi asılışımı sevdiğimi söyleyemem ki... Açıkçası: bütün asılışlarımı,
ölümlerimi seviyorum demek geliyor içimden.
(Kitabın Girişinden)