Canakkale Rüzgari

'Çanakkale' de geceleri gökyüzü, sim ile işlenmiş bir siyah kadife kaftandır. İnsan, kolunu yukarı kaldırdığında sanki eli yıldız denizine dalar; parmakları Büyük Ayı' ya, Venüs' e, Andromeda' ya dokunur.
Çanakkale' nin şarap rengi denizi hırçındır, öfkelidir, şehvetlidir. Yunuslar kıkırdar, sardalyeler yelkovan kuşu gibi uçar orada. 'Gel buraya...' der dalgalar, ' gel buluşalım, gel kavuşalım, gel açılalım.'
Çanakkale rüzgârı öyle bir rüzgârdır ki, esti mi eser... Coştu mu coşar... Katar önüne o koca kanatlı bulutları, savurur da savurur... Çınarların, meşelerin, dutların tarçın rengi yaprakları bir hazan seli olur, akar gider eriye eriye... (...)'